01. Potrzeby i wymagania

Problem i granica systemu

Po utracie zasilania i publicznych sieci mieszkańcy potrzebują lokalnej informacji oraz sposobu zgłoszenia: gdzie są, czego brakuje i ilu osób dotyczy potrzeba. Odbiorca potrzebuje krótkiego, jednoznacznego zgłoszenia i możliwości odesłania decyzji. Samo wysłanie nie dowodzi, że ktoś je odczytał lub skierował pomoc.

WICI obejmuje stację radiową z własnym ekranem i przyciskami, kolejkę zgłoszeń, przekaźniki, opcjonalną lokalną stronę i stanowisko odbiorcze. Organizacja pomocy, dostępność ludzi, transport, medycyna i wyposażenie schronienia są poza systemem technicznym, ale przed pilotażem trzeba je uzgodnić z odbiorcą.

„Schronienie” oznacza w WICI obiekt, w którym gromadzi się ludność. Może to być obiekt zbiorowej ochrony (schron, ukrycie albo miejsce doraźnego schronienia) albo miejsce wskazane w gminnym planie zarządzania kryzysowego (punkt ewakuacyjny, miejsce tymczasowego zakwaterowania, punkt informacyjno-pomocowy lub ogrzewalnia podczas długotrwałej awarii zasilania). Lokalizacje stacji uzgadnia się z Centralną Ewidencją Obiektów Zbiorowej Ochrony prowadzoną przez PSP i z gminnym planem zarządzania kryzysowego. WICI nie wyznacza ani nie klasyfikuje obiektów.

Jedna stacja obsługuje obiekt niezależnie od liczby osób. Stronę poziomu 3 sprawdza się dla 15 aktywnych użytkowników (W02). Większy obiekt potrzebuje więcej osób obsługi, a nie drugiej stacji z tą samą tożsamością.

Nie ma danych pozwalających obiecać, że w dowolnej społeczności znajdzie się sprawny komplet urządzeń. Dlatego podstawowa funkcja nie zależy od znalezionego sprzętu. Stacja sama wysyła i odbiera wiadomości, przekazuje ruch innych stacji i pracuje na własnych bateriach. Laptop i router z miejsca uruchomienia rozszerzają funkcje, ale ich brak nie blokuje łączności.

Poziomy zestawu

„Włączam stację, wystawiam antenę i jestem w sieci” – jeśli sieć zaplanowano i sprawdzono w terenie przed kryzysem. W piwnicy lub budowli ochronnej antena wystawiona w chwili alarmu zwykle nie wystarczy. Antenę zewnętrzną z przewodem i przepustem montuje się na stałe podczas przygotowania obiektu, za pisemną zgodą zarządcy, w miejscu wskazanym po próbie zasięgu.

Przewodu nie prowadzi się przez drzwi hermetyczne, gazoszczelne ani przeciwpożarowe. W piwnicy lub garażu podziemnym stację umieszcza się na kondygnacji naziemnej albo stosuje dłuższy przewód o małym tłumieniu i ponownie przelicza bilans łącza. Wystawienie anteny przez okno jest procedurą zapasową.

Poziom 1 jest wariantem bazowym i musi przejść próby samodzielnie. Poziomy 2 i 3 dodaje się później, gdy są ludzie, sprzęt i energia.

Wymagania i ich pochodzenie

Oznaczenia pochodzenia (U, S, P) i kategorie ustaleń objaśniono w przeglądzie koncepcji. Numery prób T1–T8 zdefiniowano w planie weryfikacji. Żadnej właściwości sprzętowej ani operacyjnej z tabeli jeszcze nie wykazano.

W08–W10 to cele odbioru. Nie gwarantują zasięgu ani terminowości w dowolnej sieci. Potwierdzeniem w W08 i W10 jest RECEIVED; pracę z odczytem i decyzjami dyżurnego (STATUS) sprawdza osobna próba ruchu mieszanego z własnym warunkiem zaliczenia: zero alarmów braku potwierdzenia i odczytu oraz wszystkie 55 rewizji z RECEIVED, PRZECZYTANE i decyzją w 60 min (odbiór, rozdział 06).

Według modelu propagacji z rozdziału 06 W08 może być nieosiągalne przy antenach na wysokości okien niskich kondygnacji. Jeśli T5 to potwierdzi, wymaganie trzeba jawnie zmienić (wyżej umieszczona antena, przekaźnik); próby nie wolno wtedy uznać za zaliczoną.

W22 i W23 opisują wariant bazowy: każde inne wymaganie poziomu 1 trzeba wykazać bez laptopa i routera.

W13 oznacza macierz sprawdzonych konfiguracji, nie obsługę każdego znalezionego urządzenia. Dla wydania W14 wymaga w pełni wykonanych alternatyw; zakup tego samego układu u dwóch sprzedawców wtedy nie wystarcza.

Zakres pilotażu. Pilotaż sprawdza wymagania poziomu 1 i stanowiska odbiorczego na stacjach pilotażowych z gotowych części, według minimum pilotażu. W02, W12, W13 i pozostałe części poziomów 2–3 sprawdza się po pilotażu. Pełne warunki T1 i T4–T8 (m.in. dwa wykonania, pełna ocena zgodności, −10 °C, 3 przebiegi) należą do odbioru wydania, a podstawę prób terenowych pilotażu ustala D20; przed pilotażem obowiązuje tylko minimum pilotażu (rozdział 08).

Zasada nadrzędna: formalności (ochronę danych, porozumienia z gminą, status prawny nadawania) załatwia się przed użyciem. Podczas zdarzenia żadna procedura formalna nie blokuje przyjęcia ani wysłania zgłoszenia. Strona nie wymaga zgód, kont ani akceptacji regulaminu, a stacja nie czeka na decyzję administracyjną. W trakcie zdarzenia pracę mogą ograniczyć wyłącznie bezpieczeństwo ludzi oraz wiążące polecenia i nakazy uprawnionych organów (np. cisza radiowa, zakaz używania urządzeń nadawczych).

Minimalna informacja

Zgłoszenie zawiera kategorię, liczbę osób, dokładną lokalizację i wejście, krótki opis, pilność oraz identyfikator i numer rewizji. Na poziomie 1 lokalizacją jest adres schronienia zapisany w stacji podczas przygotowania, a opis jest pusty albo pochodzi z listy gotowych fraz. Na poziomach 2–3 lokalizacją jest ten sam adres, a miejsce w budynku (piętro, sala) wpisuje się na początku opisu. Adres musi umożliwiać dojazd bez wcześniej przekazanych danych o budynku. Stanowisko odbiorcze musi móc odróżnić nowe zgłoszenie od zmiany poprzedniego. Limity bajtów i format są w specyfikacji oprogramowania.

Kategorie potrzeb (0–9):

• 0 – pomoc medyczna (zagrożenie życia lub zdrowia);
• 1 – leki stałe i sprzęt medyczny (tlen, insulina, dializy);
• 2 – ewakuacja i transport, w tym osób leżących i z niepełnosprawnością;
• 3 – woda pitna;
• 4 – żywność, w tym dla niemowląt;
• 5 – ogrzewanie, energia, paliwo;
• 6 – sanitarne i higiena;
• 7 – bezpieczeństwo obiektu (pożar, CO, zalanie, uszkodzenie);
• 8 – informacja i poszukiwanie osób;
• 9 – inne.

Pilność:

• 2 – bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia;
• 1 – pilne, w ciągu kilku godzin;
• 0 – w ciągu doby.

Przy pilności 2 opiekun równolegle udziela pierwszej pomocy i – gdy droga jest bezpieczna – wysyła gońca do najbliższej jednostki PSP/OSP lub zespołu ratownictwa medycznego. WICI nie zastępuje numeru 112.

Zgłoszenie mieszkańca ze strony trafia do kolejki opiekuna. Opiekun wysyła je radiem po sprawdzeniu, łącząc powtarzalne potrzeby i ustalając pilność. Strona informuje, że świadome wprowadzenie w błąd fałszywym zgłoszeniem może stanowić wykroczenie (art. 66 § 1 pkt 1 Kodeksu wykroczeń). Dyżurny potwierdza zgłoszenie nietypowe lub pochodzące z kwarantanny drugim kanałem, zanim wyśle ludzi.

Lokalnie potrzebne są informacje opiekuna, komunikaty odbiorcy oraz stan łączności i własnego zgłoszenia. Na poziomie 1 pokazuje je ekran stacji, a opiekun przekazuje je ustnie lub na tablicy. Tablica ofert pomocy, zdjęcia, mapy i automatyczna ocena medyczna poszerzają zakres i nie są warunkiem pierwszego prototypu.

Dane do zebrania przed pilotażem

Bez limitu kosztu i danych zakupowych nie da się ustalić ceny zestawu. Dlatego W24 wymaga ustalenia kosztu docelowego stacji przed decyzją o własnej płytce stacji. Koszt trzeba oceniać razem z energią, wykonaniem i próbami. Rozdzielenie kosztu zestawu, znalezionych zasobów i uruchomienia projektu opisuje rozdział 06.